HER YANIMIZ ÇILGIN

Epeydir kişisel sitelerde ya da bloglarda, profillerde filan gözüme çarpan ve hatta artık beni tırmalayan bi durum giderek salgın halini mi almakta nedir.
insanlar kendilerini tarif ederken "çok çılgınım ben tımam mıaaa..normal değilim, deliyim, dilliyim, düdüğüm" gibi komik cümleler kurmaktalar.
ulan "çılgın" tabiri - hem de böyle üzerine basa basa- bi insanın kendini tanımlama biçimi olabilir mi gerçekten deliyse o kişi? ahahaha garibim yaa..yemişim senin çılgınlığını ben. normal olmanın tanımını reddederken kendini tam da göbek deliğine sokuyosun şu halde nasslaaa dediğin durumun.

canlarım benim ya. bakın size ne diyeceğim?

saçları kırmızıya boyatmak, gece dışarda kızkıza içip sarhoş olmak,aklına ilk geleni söylemek hatta patavatsızlık yapmak, birilerini göt etmede master derecesini zorlamak çılgınlık yapmak ya da normal olmamak değildir. hatta bunların hepsi aksine, çok normal olarak teenage halet-i ruhiyesinin birebir tanımıdır. üstelik sen kazık kadar olmana rağmen bu halet-i ruhiyeyi taşıyorsun ki vah bana vahlar bana.

ah benim saman kafalı kızım, normal diilim diiliieeemmm diye ortalara atacağına kendini, kafatasının içine yerleştirilmiş gri hücreli yumuşak süngersi dokuyu nasıl kullanacağını öğren ki hakikaten süngerden bi farkı olsun da sana sağa sola yaptığın "deliyim ben çok çılgınım" pıskırmalarının dikkatini çekmek istediğin kimi kimselerce "hay salak yaaa" diye yorumlandığını ayırt etme yeteneğine kavuş.

oysa ki bilmiyosun işte. senin kafandaki tanımla tam da ters orantılı olarak aslında tam da "bu devirde" dantel ören, nakış işleyen ve hatta hala pembe dizi seyreden kızlar çılgın.

senin yaptığını herkes yapıyor kuzum. sen kırıp kıçını bi iğne oyası yapabiliyor musun ondan haber ver çılgınım benim.



görsel